Την Παρασκευή  15 Νοεμβρίου, στις 8:30 το πρωί στο σχολείο μας  πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός  για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Ο εορτασμός άρχισε με την ανάγνωση του μηνύματος της Υπουργού Παιδείας, Νίκης Κεραμέως, το οποίο ξεκινούσε με στίχους του Γιάννη Ρίτσου. «Όσοι έπεσαν στο χώρο ετούτο, εγείρονται και προχωρούν στην ιστορία, κι ο λαός μαζί τους, εκεί που σμίγουν φως και χώμα κι όνειρο, εκεί που λευτεριά κι Ελλάδα είν’ ένα.» 

Στον εορτασμό συμμετείχαν όλες οι τάξεις  με την παρουσίαση του χρονικού της εισβολής  και οπτικοακουστικό υλικό.

Τον εορτασμό παρακολούθησαν μαθητές και γονείς.

Ο δάσκαλος

Πέτρος Πατσούρης

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Την Δευτέρα 4 Νοεμβρίου ο κύριος μας είχε μια ωραία έκπληξη. Στο σχολείο  είχαν έρθει ένας κύριος και μία κυρία από την Αθήνα. Ήταν η κυρία Διονυσία και ο κύριος Κώστας. Για μια ολόκληρη εβδομάδα παρακολουθήσαμε ένα πρόγραμμα που είχε σχέση με τον κινηματογράφο.

          Μάθαμε πολλά για τον κινηματογράφο. Μας μίλησαν για τρία είδη ταινιών. Για την μυθοπλασία, το animation, και το ντοκιμαντέρ. Μας έδειξαν πώς να χρησιμοποιούμε την κάμερα. Μας εξήγησαν τι είναι το καρέ .Μάλιστα τραβήξαμε κι εμείς ορισμένα πλάνα.

          Είδαμε και δύο ταινίες. Η μία ήταν  «το αγόρι και ο κόσμος « και  « ο ψύλλος».  Τέλος αποφασίσαμε να γυρίσουμε κι εμείς ένα ντοκιμαντέρ με θέμα το παλιό σχολείο του Νεστορίου, αφού πρώτα μάθαμε πως πρέπει να γίνει ένα ντοκιμαντέρ. Αρχίσαμε πρώτα την έρευνα. Μαζέψαμε πολλές φωτογραφίες και καλέσαμε στο σχολείο τον κύριο Χρήστο Χατζή, συνταξιούχο δάσκαλο, τον κύριο Χαρίση και τον κύριο Θέμελη από τους οποίους πήραμε συνεντεύξεις σχετικά με το  παλιό σχολείο. Πώς δηλαδή βομβαρδίστηκε το σχολείο κατά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο. Τα δέκα λεπτά βέβαια είναι πολύ λίγα για να αποτυπωθεί η ιστορία ενός σχολείου. Σ αυτό το ντοκιμαντέρ συμμετείχε ο καθένας ξεχωριστά. Πιστεύουμε ότι βγήκε ένα καλό αποτέλεσμα. Για να γίνει το ντοκιμαντέρ δουλέψαμε συνολικά επτά ώρες. Θα πρέπει να κοπούν όμως αρκετά κομμάτια.

          Ταυτόχρονα τραβήξαμε πλάνα από το δικό μας σχολείο αλλά και πλάνα από το χωριό μας. Το τελευταίο γύρισμα μας άρεσε ιδιαίτερα γιατί όλα τα παιδιά χορέψαμε και με αυτό τον τρόπο τους αποχαιρετήσαμε.

          Ανάμεικτα τα συναισθήματα μας, χαρά για όλα αυτά που ζήσαμε, αλλά και λύπη που τελείωσε τόσο γρήγορα.

          Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον κύριο Γιώργο που μας έδωσε την ευκαιρία να ζήσουμε αυτή την εμπειρία.

Οι μαθητές της Ε και ΣΤ τάξης

Δημοτικού Σχολείου Νεστορίου

2019-2020

IMG 20191105 124534

Το χρονικό διάστημα από Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2019 έως και την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2019, υλοποιήθηκε στο σχολείο μας, το Δημοτικό Σχολείο Νεστορίου, το πρόγραμμα "Μαθήματα Κινηματογραφικής Εκπαίδευσης" του Νεανικού Πλάνου, υπό την αιγίδα και την υποστήριξη του ΥΠΠΟΑ."
Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε από δύο άξονες.
Ο πρώτος αφορούσε την προβολή ταινιών. Έτσι στο σχολείο μας προβλήθηκαν:
α)τη Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2019, το animation «Το αγόρι κι ο κόσμος» που παρακολούθησαν οι έντεκα (11) μαθητές του Νηπιαγωγείου Νεστορίου και όλοι, οι είκοσι οκτώ (28), μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Νεστορίου. Το animation κατάφερε να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών. Ιδιαίτερη όμως εντύπωση προκάλεσε το γεγονός πως στη συζήτηση που ακολούθησε φάνηκε οι μαθητές να έχουν συλλάβει και αποκωδικοποιήσει πολλά μηνύματά του τα οποία εξέφρασαν είτε λεκτικά είτε αποτυπώντάς τα σε έργα δικής τους ζωγραφικής.
β)την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2019, η ταινία «Ο Ψύλλος» την πολυβραβευμένη ταινία Δημήτρη Σπύρου.
Ο δεύτερος αφορούσε το κινηματογραφικό εργαστήριο. Μέσα από διαλογική συζήτηση οι μαθητές υποβοηθούμενοι ανακάλυψαν τα είδη ταινιών, συνειδητοποίησαν την εισβολή και τον αυξητικό ρόλο των μέσων μαζικής επικοινωνίας και των νέων ηλεκτρονικών τεχνολογιών στη ζωή μας. Οι μαθητές μυήθηκαν στα μυστικά της οπτικοακουστικής δημιουργίας, αλλά έγιναν και οι ίδιο δημιουργοί, συνδυάζοντας τις παραδοσιακές μεθόδους του κινηματογράφου με την ψηφιακή εικόνα.
Συγκεκριμένα οι μαθητές του σχολείου μας επέλεξαν να ασχοληθούν με την «Ιστορία του Σχολείου του Μεσοχωρίου Νεστορίου», φτιάχνοντας τελικά ένα ντοκιμαντέρ. Το ντοκιμαντέρ είναι ένα εργαλείο μάθησης και εκπαίδευσης για τη δημιουργία κριτικής και δημιουργικής συνείδησης. Έτσι μέσα από θεωρητικές & πρακτικές γνώσεις, πρακτικές ασκήσεις με τον χειρισμό κάμερας, ηχοληψίας, αλλά και τη χρήση υπολογιστών οι μαθητές οδηγήθηκαν στην κατανόηση των πολλαπλών πραγματικοτήτων και αληθειών, κατάλαβαν πως δεν υπάρχει μόνο μία πραγματικότητα ούτε και μία μόνο αλήθεια. Μελέτησαν επίσης βιβλία όπου υπήρχαν αναφορές για το βομβαρδισμένο εκείνο σχολείο, αναζήτησαν φωτογραφικό κι άλλο υλικό, πήραν συνεντεύξεις από υπερήλικες που έζησαν ή είδαν ή άκουσαν για το σχολείο αυτό. Κινηματογράφησαν διάφορα άλλα πλάνα και έτσι συγκεντρώθηκε ένα πολύωρο κινηματογραφικό υλικό. Μέσα από το 10λεπτο τελικά παραχθέν ντοκιμαντέρ έμαθαν να εκφράζουν τη δική τους οπτική σε όσα είδαν, ανακάλυψαν τη δική τους αλήθεια και την αφηγήθηκαν.
Η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν η ομαδοσυνεργατική και μέσα από διαδικασίες δημοκρατικού διαλόγου επιλέχθηκε το θέμα, ο τρόπος οργάνωσής του αλλά και παρουσίασης. Συνειδητοποίησαν έτσι πως τα προβαλλόμενα από την τηλεόραση ακόμη και ντοκιμαντέρ μπορεί να εμπεριέχουν κι άλλες αλήθειες.
Ευχαριστούμε λοιπόν ιδιαίτερα το Νεανικό Πλάνο που προσπαθεί να καλύψει το κενό οπτικοακουστικής παιδείας που υπάρχει στη χώρα μας και τους υπευθύνους κ. Κωνσταντίνο Κορρέ και την κ. Διονυσία Κοπανά για το υπέροχο ταξίδι που μας χάρισαν, ώστε οι μαθητές μας να κατανοήσουν πως κάθε παιδί και κάθε άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή και μοναδική οντότητα, με τη δική του ματιά για τη ζωή.


Ο Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου
Γιώργος Ε. Μπεροπούλης

 

Μαθήματα Κινηματογραφικής Εκπαίδευσης

Σαν σήμερα, 11 Νοεμβρίου του 1912, μετά από 527 χρόνια υπό τον τούρκικο ζυγό, η Καστοριά απελευθερώνεται από τον Ελληνικό Στρατό και εντάσσεται στις πόλεις του Νεοελληνικού Κράτους. Ήταν ημέρα εορτής του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Μηνά, τον οποίο από τότε τιμούμε ως πολιούχο της πόλης. Η Καστοριά είναι η τελευταία χρονολογικά πόλη της Μακεδονίας που απελευθερώθηκε κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο μεταξύ των συνασπισμένων βαλκανικών κρατών και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

          Εκατόν επτά μόλις χρόνια ελευθερίας απολαμβάνουμε.

          Ήταν 19 Οκτωβρίου του 1912, όταν μετά τη μάχη στη Νεάπολη Βοΐου με τους Κρήτες αντάρτες εθελοντές, ο ηττημένος Μπεκήρ Αγάς οπισθοχωρεί στην Καστοριά και καταφεύγει στην Κορυτσά ώστε να ανασυντάξει τις δυνάμεις του και να στρατολογήσει Τουρκαλβανούς ατάκτους. Στις 22 Οκτωβρίου επιστρέφει με εκατοντάδες τουρκαλβανούς οπλίτες και στρατοπεδεύει στο ύψωμα του Δισπηλιού.  Αναγκάζουν με αλλεπάλληλες μάχες τους Κρήτες εθελοντές που είχαν προωθηθεί μέχρι το Μαυροχώρι να οπισθοχωρήσουν άτακτα και να φτάσουν στη Σιάτιστα. Ακολουθούν σημαντικές μάχες που ανατρέπουν την μέχρι τότε κατάσταση και επαναπροωθούν τους Έλληνες.

          Τις επόμενες ημέρες πλούσιοι μπέηδες της πόλης αντιλαμβανόμενοι την εξέλιξη του πολέμου εγκαταλείπουν την Καστοριά. Παραδίδουν τις οικίες τους και περιουσιακά τους αντικείμενα για φύλαξη σε Έλληνες συμπολίτες τους, με σκοπό να τα πάρουνε πίσω όταν τελείωνε ο πόλεμος.

          Ο Ελληνικός Στρατός, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης (26 Οκτωβρίου) και την απελευθέρωση της Φλώρινας (7 Νοεμβρίου), διατάζει τμήμα του Συντάγματος Ιππικού να προχωρήσει προς κατάληψη της Καστοριάς.

          Το τμήμα διαθέτει μόλις 27 ιππείς και τελεί υπό τις διαταγές των Υπίλαρχων Ιωάννη Άρτη (ο ελευθερωτής της Φλώρινας) και Παναγιώτη Νικολαΐδη και του μακεδονομάχου ανθυπίλαρχου  Φιλολάου Πηχεώνα.

          Ο τότε δήμαρχος Γούσης μεταφέρει στον Μεχμέτ Πασά το ερώτημα του Νικολαΐδη αν θα πολεμήσει ή αν θα παραδώσει την πόλη της Καστοριάς μαζί με την ψευδή πληροφορία ότι 25000 άνδρες του ελληνικού στρατού έχουν περικυκλώσει την πόλη. Η αλήθεια είναι ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στα πρόθυρα της Καστοριάς, κοντά στον σημερινό Απόσκεπο, μόνο η ολιγομελής ομάδα του Άρτη που αριθμούσε μόλις 27 άτομα. Ο πιεσμένος Μεχμέτ Πασάς δηλώνει ότι δεν πρόκειται να προβάλλει αντίσταση και λέει στον δήμαρχο να μεταβούν στον στρατώνα της Ντόπλιτσας, όπου θα συναντούσε και τον Νικολαΐδη.

          Στο μεταξύ είχε συγκληθεί στρατιωτικό συμβούλιο στον στρατώνα μεταξύ των τούρκων αξιωματικών και είχε αποφασισθεί η άμεση αποχώρηση όλων των στρατευμάτων. Μ’ αυτό τον τρόπο ο Μεχμέτ Πασάς αποφεύγει την ταπείνωση να παραδώσει αυτοπροσώπως την πόλη και απλώς την εγκαταλείπει.

          Έτσι, από το βράδυ εκείνο μεταξύ 10 και 11 Νοεμβρίου η Καστοριά είναι ελεύθερη πόλη. Οι τρεις έλληνες ιππείς αναχωρούν για τον Απόσκεπο και ζητούν από τον δήμαρχο να ετοιμάσουν οι κάτοικοι ψωμί και φαγητό για 25000 στρατιώτες, καθώς την άλλη ημέρα θα έμπαιναν θριαμβευτές στην πόλη. Οι Καστοριανοί εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκαν. Ετοίμαζαν ελληνικές σημαίες και φαγητά για να υποδεχτούν τον ελληνικό στρατό και έκαναν δεήσεις στον Άγιο Μηνά, καθώς ξημέρωνε η εορτή του.

          Τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 11ης Νοεμβρίου ο Ανθυπίλαρχος Πηχεών εισέρχεται πρώτος με λίγους ιππείς και κατευθύνεται στον μητροπολίτη, όπου προαναγγέλλει την απελευθέρωση της πόλης. Στις 10:00 το πρωί ο Επίλαρχος Άρτης με τους άνδρες του εισέρχεται επίσημα στην πόλη και οι χιλιάδες πολίτες ξεχύνονται στους δρόμους να τον προϋπαντήσουν. Οι καμπάνες σήμαναν χαρμόσυνα και εκατοντάδες σημαίες κρεμάστηκαν στα μπαλκόνια.

          Το απόγευμα της ίδια ημέρας στάλθηκε στο Άργος Ορεστικό μικρό απόσπασμα 5 ιππέων. Οι τούρκικες δυνάμεις το είχαν εγκαταλείψει μαζί με τους μπέηδες, τους υπαλλήλους και εκατοντάδες άλλους τούρκους. Επίσης, την ίδια ημέρα απελευθερώθηκαν οι οικισμοί του ανατολικού και νοτιοανατολικού τμήματος της επαρχίας.

          Την κατάληψη της Καστοριάς ακολούθησαν διθυραμβικά άρθρα στον Τύπο της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, ενώ το επόμενο διάστημα το ελληνικό στράτευμα σταμάτησε την καταδίωξη των Τούρκων και ανασυντάχθηκε.

          Μετά την απελευθέρωση, ενσωματωμένη πλέον στο Ελληνικό κράτος, η Καστοριά ακολούθησε τη ροή των γεγονότων που σημάδεψαν τη νεότερη και σύγχρονη Ελληνική ιστορία.

     Πολύ δικαιολογημένα, πρέπει να αισθανόμαστε όλοι μας ιερή συγκίνηση στην ανάμνηση της ιστορικής εκείνης ημέρας, κατά την οποία συντελέστηκε το χαρμόσυνο, βαρυσήμαντο γεγονός της λύτρωσής μας από τον τυραννικό ζυγό, αφού από τη μέρα εκείνη απομακρύνθηκε το σκοτεινό παρελθόν της δουλείας και έλαμψε μια νέα περίοδος ζωής με την πνοή της Ελευθερίας.

Χρόνια πολλά για τη σημερινή ημέρα.

Η δασκάλα

Ιφιγένεια Ρουσούλη

00Πατήστε στην εικόνα για να ακούσετε την ψηφιακή αφήγηση των βαλκανικών πολέμων

Τους πολιούχους του,  Ταξιάρχες, γιόρτασε το Νεστόριο στις 8 Νοεμβρίου. Είχε προηγηθεί Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτη Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ με την παρουσία του Δημάρχου κ. Χρήστου Γκοσλιόπουλου, επισήμων και πλήθος κόσμου. Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία με αρτοκλασία τέλεσε ο σεβαστός ιερέας πατήρ Γεώργιος. Τίμησαν με την παρουσία τους η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Ανδρομάχη Σουκαλοπούλου, η Αντιδήμαρχος κ. Γιάννα Νταούτη και ο Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Νεστορίου. Από την πλευρά των σχολείων παρευρέθηκαν το Νηπιαγωγείο, το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο Νεστορίου. Να μας έχουν υπό την σκέπη τους.

 

Εορτή Παμμεγίστων Ταξιαρχών